Het is het jaar 2071. De aarde is zo goed als onbewoonbaar verklaard (hoewel er hier en daar nog mensen onder de grond leven) en het gros van de mensheid is afgereisd naar kolonies op Mars, Venus en de manen van Jupiter. Het is een gevaarlijke tijd, hoewel het aantal misdaadsyndicaten verminderd is en het grootste gedeelte van de overgeblevenen er nettere regels op nahoudt.
Sinds een aantal jaren maakt de Inter Solar System Police gebruik van premiejagers om misdadigers makkelijker op te kunnen pakken. Het is een soort van beroep geworden waarin verschillende jagers met elkaar concurreren en tot het uiterste gaan om premies te vangen. Eén van deze premiejagers (ook wel 'cowboys' genoemd) is de op Mars geboren Spike Spiegel, een 27 jarige waaghals die in de knoop zit met zichzelf en zijn verleden. Samen met zijn vriend Jet Black reist hij door het melkwegstelsel in ruimteschip Bebop, op zoek naar premies. Het tweetal krijgt al snel gezelschap van hond Ein, wildebras Faye Valentine en computergenie Edward Wong Hau Pepelu (kortweg Ed).
De serie verhaalt hun belevenissen. De zoektocht naar premies, maar ook de zoektocht naar wie ze zijn (of waren), en het gevaar, de problemen en de gevoelens die dit met zich meebrengt. Maar het gaat ook over de meer praktische zaken, zoals geld en? eten.

De verschillende verhalen, het overkoepelende verhaal en de personages zitten ingewikkeld in elkaar. De serie meerdere malen kijken is bijna een must om alle verschillende lagen die erin zitten te ontdekken. Op het eerste gezicht hard, vaak gewelddadig, donker en misschien oppervlakkig. Op de diepere lagen meestal zeer herkenbaar, sarcastisch, gedurfd en perfect uitgewerkt. Het is een serie die ik heb moeten leren kijken.
Cowboy Bebop laat een verknipte wereld zien die helemaal niet zo ver van de onze afligt. Sterker nog: het zou best eens onze wereld kunnen zijn in een sciencefiction jasje. Op ingenieuze sarcastische wijze laat de serie vrijwel ongecensureerd zien wat er in de wereld speelt.
Het sarcasme en de soms absurde humor zijn subtiel en juist daarom zo perfect. Wat mij betreft kennen ze geen gelijke. Het duurde wel even voor ik het allemaal zag.

De personages uit de serie en hun relatie zijn goed uitgewerkt. Vier eenlingen (en een hond) samen in een ruimteschip. Allen reizen ze mee in de Bebop om hun eigen redenen. Hoewel ze op het eerste gezicht niks gemeen lijken te hebben en elkaar liever gebruiken dan samenwerken, hebben ze toch ook zeker een bepaalde band met elkaar en een bepaalde affectie voor elkaar. Ze kunnen niet met, maar ook niet zonder elkaar.
De complexe karakters en de vormgeving van de serie (de verhaallijn, gebeurtenissen en emoties worden veelal beeldend weergegeven en gesproken tekst is daaraan ondergeschikt) maken de hoofdpersonen ongelooflijk menselijk, menselijker dan ik ooit heb gezien in een serie of film.